داستان پدر پیو (۱۸۸۷–۱۹۶۸) از هنگام استیگماتا در خلال جنگ جهانی اول، وقتی که او دعا کرد تا رنج سربازان به اندازه او باشد تا مرگش. داستان توسط امیلیا، دوست پیو، به مقامی واتیکانی که پویایی احتمال قدّیس‌شدن پیو را بررسی می‌کند روایت می‌شود. ما مردم محلی را می‌بینیم که قدردانی از این راهب ساده کاپوتسین می‌کنند، حسادت‌های کوچک در درون کلیسا را می‌بینیم که او را به گُذشتن می‌کشاند و با تصمیم او برای ساخت خانه‌ای برای آسایش رنج می‌پردازیم، کارibl دوست داشتنی که درست بعد از جنگ جهانی دوم آغاز شد. امیلیا و همسرش دکتر سانگویی‌نتی به طور بی‌وقفه کنار پیو، هم‌زیستی با هوش او، کار می‌کنند.