آخرین تابستان

هر شب تابستانی، در برخی شهرهای کوچک، محلی‌ها و گردشگرها در میدان‌های شهر جمع می‌شوند تا تجربهٔ دیدن نمایش فیلم خارج از سالن با فرمت ۳۵ میلی‌متری را تجربه کنند. برای امکان‌پذیر شدن این رویداد، انسان‌هایی هستند که بی‌وقفه کار می‌کنند تا شاید روزهای آخر حرفه‌ای‌شان باشد، زیرا فرمت فوتؤشیمیایی سنتی در برابر سینمای دیجیتال در حال ناپدید شدن است. این مستند سفر تابستانی یک کارآفرین سینمای خارج از سالن را دنبال می‌کند که با بازسازی اجباری که عصر دیجیتال بر نمایش فیلم تحمیل کرده روبه‌رو است. همان‌طور که کارگردان توضیح می‌دهد، «می‌خواهم داستان یکی از مردمی را بگویم که در طول حرفه‌ام بیشترین تأثیر را بر من گذاشته‌اند، میگل آنگل رودریگز، که در طول تابستان‌های سال‌های اخیر با او در نمایش‌های خارج از سالن همکاری کرده‌ام. او بطور کامل قهرمانِ مناسبی است تا گذار از سلولوئید به نمایش‌های دیجیتال را نشان دهد.»