من نوجوانی پینک پستول بودم

تجربه فراز و فرود پینک پستول‌ها برای تبدیل شدن به شهرت جهانی با روایت صادقانه و خردمندانه از گروهی ناراضی که مصمم به تغییر بازار موسیقی و حمله به ریاکاری و کنش‌های سطحی در جامعه هستند. این اثر بر پایه رمانی است نوشته گلن متلاک، یکی از بنیان‌گذاران پینک پستول‌ها که ده ترانه از دوازده آهنگ نمادین آلبوم تنها استودیویی آنان را هم‌نویسندگی کرده است، هرگز مزاحمتِ به نام «هرگز به بولاکس را فراموش نکنید» را نمی‌گذارد. گلن در ادامه به تفصیل به ذهنیت بریتانیا در اوایل دههٔ هفتاد اشاره می‌کند و اطلاعات گرانبهایی فاش می‌نماید؛ از دزدی استیو تا وِیلی نورتالینگ، جست‌وجوی یک خواننده، انفجار گرايش‌های پانک و زمینه‌ای تیره که در کنار هیجان و انرژی کارگاه مک لارن قرار می‌گیرد. اکنون مخاطبان فرصتی دارند تا این داستان را نه فقط از نگاه یکی از اعضای گروه، بلکه از دید بنیانی که سهم او به‌شدت کم‌شمار می‌شد بشنوند.