سبز سبز

اولین فیلم با موضوع همجنس‌گرایی که در کوبا توسط مؤسسهٔ سینما از دههٔ نود ساخته شد. موضوع اما همانند فیلم گوتی‌یرز و تبیو است: هموفوبیا، ماچیزمو و ترس. جذابیت کشنده بین آلدورادو، پزشکی در ناوگان بازرگانی، و کارلوس خوش‌تیپ آغاز می‌شود در بار فرسودهٔ هاوانا و در خانهٔ ملوان به پایان می‌رسد. اما معاشرت و اغواگری آلدورادو به کارلوس بلافاصله به موضوعی مبهم، خطرناک و پیچیده تبدیل می‌شود. در فضایی تنگ و خفقان‌آور، بدن‌های‌شان به طرز قدرتمندی جذب می‌شوند و کلمات، هرچند خشن، سطح حسّاسیّت را تشدید می‌کنند. آیا هر مرد به آنچه می‌پرستد می‌کشد می‌کشد؟ با به تصویر کشیدن فضاهای رویاگون و کاراکترها، کارگردان کهنه‌کار هشتادساله انریک پینِدا بارنِت به طور علنی به فیلم فاسبیندر و ژان گِنه ارجاع می‌دهد. دیدگاهی نسبتاً بحث‌برانگیز دارد و رویکردی نرم‌تر نسبت به رژیم راول کاسترو در برابر جامعهٔ ال‌جی‌بی‌تی کوبا به نمایش می‌گذارد.