خط داستانی
در هفتم آوریل دوهزار و بیست نخستین حالت اضطراری در ژاپن اعلام شد مردم از خیابانها ناپدید شدند و سینماها و موزهها درهای خود را بستند اما هرچقدر دنیا پیرامون ما تغییر کند وجود شما و من دستنخورده باقی میماند تا آن طور که درست تشخیص میدهیم همدیگر را حفظ کنیم این مهم است اگر کسی هنوز در بیمارستان خواب باشد یا گربهٔ همسایه به بهشت رفته باشد خاطرات در ذهن ما زندهاند اینها ممکن است به تصاویر اغراقآمیز تبدیل شوند اما آنچه برای من مهم است درون من رشد میکند و همانند دعایی است که به جهان تصویر وا میگذاریم عشقمان به همسایهها و غریبها و دوستان ادامه مییابد
