خاطرات پروانه

سال ۱۹۹۵، سائوپائولو. پس از اجرای پلانو رئال، لیزی ۱۳ ساله توسط والدینش که به تازگی به قشر متوسط جامعه پیوسته‌اند، در یک برنامه دانش‌آموزی تبادلی به ایرلند فرستاده می‌شود. از نگاه او این سفر یک شکست کامل است. لیزی به برزیل پریشان و وسواسی بازمی‌گردد. در سال‌های بعد، او دچار یک اختلال خورد و خوراک می‌شود که تمام جنبه‌های زندگی‌اش را محدود می‌کند. چگونه می‌توان بر این واقعیت سخت غلبه کرد؟