خط داستانی
در پایتخت آرژانتین، وینسنت دیوتری خاطراتش را از بوینس آیرس در تبعید در اواخر دهه هفتاد با آنچه شهر امروز به او عرضه می کند مقایسه می کند. فیلم او همچون خداحافظی از رویاهای گذشته است در عین حال وعده ای را برآورده می سازد: خوش آمدگویی بی پایان به قدرت های شاعرانه زمان حال.
