خط داستانی
نواهوها. در قرن نوزدهم این مردم صلح آمیز نخستین بار از جنبشی برای از بین رفتن نجات یافتند، در زمانی که به گفته عبارتی معروف ژنرال شریدن «تنها ایندین خوب ایندین مرده است» بود. آن ها بین سال های ۱۸۶۴ تا ۱۸۶۶ در «راه طولانی» به نیومکزیکو تبعید شدند که بسیاری را در گرد و خاک قرمز رها کرد. عهدنامه فوورت سامانر در سال ۱۹۶۸ یک پنجم منطقه فعلی آن ها را بازگرداند. بیست سال بعد، سیاست همگون سازی جسورانه ای معرفی شد که شعار آن تنها این بود که «برای نجات انسان باید سرانجام ایندین را کشت»