شاید هرگز (ولی روزها را میشمارم)
Maybe Never (But I'm Counting the Days)
این اثر بازآفرینی رویدادهای گوناگون از دست دادن بیگناهی و تغییر طبیعت شهوت ورزی در عصر ایمنی ایدز را به تصویر میکشد. در این اثر به هویت آسیایی-آمریکایی به صورت مشخص اشاره نمیشود، اما بازیگری ون نیهٔ آسیایی-آمریکاییها به عنوان مطلوب و سازندگان رویا و مشارکتکنندگان در مبادلات جنسی در کنار یک منظرهٔ جنسی معاصر از خطر، میل، پشیمانی و خلاقیت حضور پررنگی دارد.
