فرانز وویزک، شخصیت اصلی درام ناقصِ بوخنر، در این اقتباس مدرن از کلاسیک جای می‌گیرد. فرانز ودزک کناره‌گیری می‌شود و میان تکرار کار در کارخانه خودرو و بازگشت به خوابگاه سردِ کارخانه دست و پنجه نرم می‌کند. معشوقه‌اش مالین از او رو برمی‌گرداند و خشم و ناامیدی او را به صحنه‌ای از احساسات تبدیل می‌کند: او به هیجان می‌افتد و مالین را به ضربه‌کاری می‌کشد. پس از کشتن تنها عشقش، ودزک خود را محکوم به سرنوشت می‌کند. او انسانی توخالی است که به بیمارستان روانی پذیرش می‌شود و دیگر هیچ اضطراب یا اشتیاقی ندارد.