یک بوسه در زمان

هرچند با رفتارهای خشک بوستونی نامزدی‌اش، رابرت ایمز، با temperament او همخوانی ندارد، نقاش-تصویرگر شایلا آذلون از آن که نویسنده‌ای داستانی را تصویر کند خودداری می‌کند؛ زیرا فرض داستانیِ «عبث» است که دختری تنها ۴ ساعت قبل ملاقات کرده است، پس پس از اثبات نکته‌اش، نویسنده بنِ مور برای ثابت کردن حرفش نقاب یک قصاب پسر را بر چهره می‌زند و او را به فرستادنش به سوی یک باغ میوهٔ روستایی تحریک می‌کند. پیشروی‌های او تا وقتی که از انفجار کودکی جان به در ببرد رد می‌شود، و دقیقاً دو دقیقه قبل از مهلت زمانی، به تحسین شجاعت او، اجازه می‌دهد که او را بوسه بزند.»