دزدیدن هنر

برای "دزدیدن هنر" (1972)، خوان خوزه گورولا به همراه گلزن گاس و آرنالدو کوئن به طور فرضی یک اثر هنری را در طول داکومنتا 5 در سال 1972 دزدیدند و آن را با یک ستاره از نوار چسب روی یک سنگ در پارک ویلهلم‌شوه نشان دادند. توالی‌های این عمل اجرایی مانند یک فیلم صامت با پنل‌های متن‌های بریده شده از روزنامه، تصاویری از نمایشگاه داکومنتا در داخل و خارج از فریدریشینوم و صحنه‌هایی از یک فیلم *** ترسناک بر اساس داستان قاتل سریالی "گویا" کاردناس مونتاژ شده‌اند – پرونده او در دهه 1940 در رسانه‌های مکزیکی جنجال به پا کرد و الهام‌بخش چندین قاتل تقلیدکننده از جنایاتش شد – و با یک موسیقی دراماتیک همراه است. با "دزدیدن هنر"، هنرمندان به طرز کنایه‌آمیزی نقش نهادی داکومنتا را در ترسیم تحولات هنری کنونی بی‌ثبات می‌کنند و بدین ترتیب پایه‌گذار آنچه به اصطلاح کانن یوروسنتریک نامیده می‌شود، می‌شوند.