پل روتا

پل روتا (زاده 3 ژوئن 1907 - درگذشته 7 مارس 1984) مستندساز، مورخ سینما و منتقد انگلیسی بود.

او پل تامپسون در لندن به دنیا آمد و در مدرسه هایگیت و مدرسه هنرهای زیبای اسلید تحصیل کرد.

روتا از همکاران نزدیک جان گریرسون و ولفگانگ سوشیتزکی یکی از فیلمبرداران او بود. او کارگردانی و تولید ده ها مستند از جمله تماس (1933)، پایگاه هوایی (1937)، چهره بریتانیا (1935)، جهاناز Plenty (1943)، سرزمین وعده (1947)، یک شهر صحبت می کند (1947) و بسیاری دیگر. The World Is Rich (1947) و Cradle of Genius (1961) که هر دو نامزد جایزه اسکار شدند و فیلم های بلندی از جمله مکان استراحت نامزد جایزه بفتا. روتا بین می 1953 و مه 1955 رئیس بخش مستند تلویزیون بی بی سی بود.

روتا با اتو نورات به تکنیک های ارتباط بصری علاقه داشت و این دو مرد با هم کار کردند.در چندین فیلم، که در آن آمار تصویری ISOTYPE نورات به عنوان یکی از اجزای مهم استدلال فیلم‌ها متحرک بود. او در ابتدا از مخالفان اصلی صدا در فیلم‌ها بود، اگرچه بعداً تکنیک تفسیر چندصدایی را توسعه داد، که در آن بحث فیلم از طریق بحث بین چند صدای متمایز، شکلی متمایز از ارائه مستند، منتقل می‌شود. فیلم‌هایی که از این تکنیک استفاده می‌کنند عبارتند از Worlds New for Old (1938)، World of Plenty (1943)، The World Rich (1947) و Land of Promise (1946).

روتا درام جنایی گربه و موش در سال 1958 را نوشت، تهیه کرد و کارگردانی کرد، بر اساس رمانی از جان کریسی و با بازی لی پترسون و آن سیرز.