سالی گری

از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد

کنستانس ورا براون، بارونس اورانمور و براون (14 فوریه 1916 - 24 سپتامبر 2006)، که معمولاً با نام سالی گری شناخته می‌شود، بازیگر سینمای انگلیسی دهه‌های 1930 و 1940 بود.

گری که کنستانس ورا استیونز در هالووی لندن به دنیا آمد، در مدرسه هنرهای دراماتیک فی کامپتون آموزش دید و قبل از شروع یک سری کمدی های سبک، موزیکال و هیجان انگیز در دهه 1930 در تئاتر به خوبی تثبیت شد.گری در نوجوانی با بازی در فیلم مدرسه ای برای رسوایی (1930) شروع کرد و در سال 1935 بازگشت و نزدیک به بیست فیلم ساخت که در نقش حساس او در ملودرام رمانتیک مهتاب خطرناک برایان دزموند هرست (1941) به اوج رسید. او چندین سال به دلیل یک حمله عصبی ادعایی از سینما دور بود و سپس در سال 1946 بازگشت تا قوی ترین پیشنهاد خود را برای ستاره شدن انجام دهد.

این دومی شامل یک سری ملودرام بود. آنها شامل بیمارستان می شوند1 فیلم هیجان انگیز سبز برای خطر (1946)، کارناوال (1946) و علامت قابیل (1948). او دو فیلم ساخت که به طرق مختلف، بخشی از جوهر بریتانیای پس از جنگ را به تصویر می‌کشد: «آنها مرا فراری کردند» (1947) اثر آلبرتو کاوالکانتی (در نقش یک گانگستر) و «غبار خاموش» (1948). او همچنین در فیلم نوآر وسواس (1949) اثر ادوارد دمیتریک ظاهر شد که در آن نقش همسر بی ایمان رابرت نیوتن را بازی می کند. آخرین فیلم او نخ جاسوسی فرار بودe Route (1952).

مدیران RKO که تحت تأثیر گری قرار گرفته بودند، ویلیام سیستروم تهیه کننده را مجاز کردند تا در صورت مهاجرت به ایالات متحده، به او یک قرارداد بلندمدت پیشنهاد دهد. جان پدی کارستیر، کارگردان فیلم The Saint در لندن، نیز فکر می کرد که می تواند یک ستاره باشد. با این حال، او این پیشنهاد را رد کرد و در عوض در سال 1952 پس از ازدواج مخفیانه با دومینیک براون، چهارمین بارون اورانمور و براون بازنشسته شد و در شهرستان مایو، ایرلند زندگی کرد. در اوایل دهه 1960، آنها بازگشتندبه انگلستان رفت و در آپارتمانی در Eaton Place، Belgravia، در لندن مستقر شد. آنها فرزندی نداشتند.

شرح بالا از مقاله ویکی‌پدیا سالی گری، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.