الگین لسلی

الگین لسلی (همچنین با نام‌های لزلی، لسلی و لزلی نیز شناخته می‌شود) (10 ژوئن 1883 - 10 ژانویه 1944) یک فیلم‌بردار آمریکایی در دوران فیلم صامت بود - دوره‌ای از فیلم‌سازی که تقریباً تمام کارهای جلوه‌های ویژه باید در داخل دوربین در حین فیلم‌برداری تولید می‌شد. اگرچه لسلی قبلاً با روسکو «Fatty» Arbuckle و بعدها با هری لنگدون کار کرد، او بیشتر به خاطر جلوه‌های پیشگامانه‌ای که با باستر کیتون دوبله کرد شناخته می‌شود.او را «مترونوم انسانی» به دلیل توانایی‌اش در چرخش مداوم با هر سرعتی که می‌خواست، توصیف کرد.

برجسته ترین جلوه های لسلی در The Playhouse (1921) و شرلوک جونیور (1924) بود. در The Playhouse، با استفاده از یک لنز دریچه مخصوص و مکرر چرخش و چرخش مجدد به پشت، لسلی به کیتون اجازه داد تا به صورت 9 شخصیت به طور همزمان ظاهر شود و با یکدیگر تعامل داشته باشند. در شرلوک جونیور، موقعیت دقیق لسلی از دوربین و بازیگرییا در لوکیشن‌های مختلف اثر مردی را ایجاد کرد که در فیلمی گیر کرده بود، جایی که موقعیت مکانی او مدام در حال تغییر است، زیرا او تلاش می‌کند ادامه دهد. لسلی پس از فیلمبرداری فیلمبردار با باستر کیتون در سال 1928 از فیلمسازی کناره گیری کرد.