دیوید هیلی - فیلمشناسی
Biography
دیوید هیلی که یک نیویورکی پرشور و شوخ بود، بیش از سی سال در فیلمهای بریتانیایی و تلویزیون هر نوع آمریکایی کلیشهای را ایفا کرد. او که پسر پدری استرالیایی و مادری آمریکایی بود، بیشتر دوران جوانی خود را در تگزاس گذراند. او با تحصیل در دانشگاه متدیست جنوبی در دالاس، در رشته نمایش تحصیل کرد و با یکی دیگر از بازیگران جوان امیدوار به نام لری هاگمن دوست شد. دیوید ابتدا به عنوان عضوی از US Air وارد انگلستان شدفورس و به زودی همراه با هاگمن در گروه بازیگران یک برنامه توری نوشته جان بریلی قرار گرفتند. این بعدها به پایگاه هوایی (1965) تبدیل شد، یک کمدی 25 دقیقه ای بی بی سی (با دیوید در نقش گروهبان تیلمن میلر)، که نگاهی طنزآمیز به تفاوت های فرهنگی بریتانیایی-آمریکایی در پایگاه RAF داشت.
دیوید با توجه به اینکه دورنمای شغلی او در بریتانیا نسبتاً سودآورتر است - مطابق با نظریه "ماهی بزرگتر، حوض کوچکتر" - به زودی خود را پیدا کرد.تقاضای تقریباً مستمر برای هر قطعه ای که نیاز به یک آمریکایی مهربان یا مستبد دارد. گالری طولانی شخصیت های او شامل دیپلمات ها، بازرگانان، بوروکرات ها، شبه ها، برنج های نظامی و غیره بود. موارد نادری وجود داشت که او برخلاف تیپ عمل کرد و نقش "بریتیشرز" را بازی کرد - یک نکته قابل توجه در مورد دکتر واتسون دوست داشتنی، در مقابل ایان ریچاردسون کاریزماتیک در نقش شرلوک هلمز، در "نشانه چهار" (1983). جنبه کمدی او به نمایش گذاشته شددر حضور مهمان با دیک امری و کنی اورت و چند نوبت در جیوز و ووستر (1990).
اگرچه دیوید ازدواج کرد و در ساری مستقر شد، اما پیشنهادهای کاری را در دو سوی اقیانوس اطلس پذیرفت. او به عنوان یک روحانی در پاتون (1970) و در فیلم هیجان انگیز روز رستاخیز رابرت آلدریچ، آخرین درخشش گرگ و میش (1977) دیده شد. بازیگر نقش تدی روزولت در النور و فرانکلین: سالهای کاخ سفید (1977). و او نقش های تکراری به نفع تلویزیون داشتصابون روز، دالاس (1978). تماشاگران تلویزیون بریتانیا او را مهمان تقریباً در تمام سریالهای جنایی مهم، از The Saint (1962) و Department S (1969) گرفته تا The Persuaders! (1971). همزمان، دیوید از سال 1967 به عنوان بازیگر صحنه نمایش های کلاسیک با کمپانی رویال شکسپیر و تئاتر ملی، حرفه ای موفق را دنبال کرد. در سال 1975، با بازی فالستاف در یک جشنواره شکسپیر در دالاس، دوباره به ریشه های خود رفت. همیشه همه کاره،دیوید در موزیکال ها صدای دیگری پیدا کرد که در «Kismet»، «Call Me Madam» و «The Music Man» ظاهر شد. او برای تفسیرش از قمارباز Runyonesque Nicely-Nicely Johnson (با بازی قطعی استابی کی روی پرده) در "Guys and Dolls" تحسین شد، و در اجرای نمایشهای توقف نمایش "Sit Down, You're Rockin' the Boat"، آهنگهای بینظیر را اجرا کرد.
- بیوگرافی کوتاه IMDb توسط: I.S.Mowis
فیلمشناسی
