جرالدین بروکس (متولد جرالدین استروک؛ 29 اکتبر 1925 - 19 ژوئن 1977) یک هنرپیشه آمریکایی بود که سه دهه فعالیت او روی صحنه و همچنین در فیلم و تلویزیون با نامزدی جایزه امی در سال 1962 و تونی در سال 1970 مورد توجه قرار گرفت. او شولبرگ با نویسنده بود.

بروکس در شهر نیویورک، دختر لوری بروکس، خواننده بزرگ گروه آمریکایی، و گلوریا، یک افسر روابط عمومی، متولد شد. او در کالج بیت لحم شرکت کرد،یک مدرسه متوسطه برای دختران و دانشگاه سیدنی.

بروکس حرفه بازیگری خود را در اوایل دهه 1950 با حضور در تولیدات خارج از برادوی و نمایش های تلویزیونی مانند "Studio One" و "Kraft Television Theatre" آغاز کرد. در سال 1962، او اولین بازی خود را در برادوی در نمایشنامه "شب ایگوانا" اثر تنسی ویلیامز در کنار بت دیویس و مارگارت لیتون انجام داد. او برای بازی خود نامزد جایزه تونی بهترین بازیگر نقش اول زن شددر یک بازی.

بروکس در طول دهه‌های 1960 و 1970 در برادوی ظاهر شد و در محصولاتی مانند «موضوع گل سرخ بود» (1964)، «خاطرات آن فرانک» (1965)، و «اثر پرتوهای گاما بر گل همیشه بهار انسان در ماه» (1970) بازی کرد. او همچنین در تعدادی از فیلم‌ها از جمله «کشتن یک بوکی چینی» (1976) و «نقطه عطف» (1977) ظاهر شد.

بروکس همچنین یک بازیگر تلویزیونی پرکار بود که در سریال‌های متعددی ظاهر شدd فیلم های ساخته شده برای تلویزیون در طول دوران حرفه ای خود. برخی از آثار برجسته تلویزیونی او عبارتند از "منطقه گرگ و میش" (1961)، "آلفرد هیچکاک ارائه می کند" (1962)، "فراری" (1965)، "کلمبو" (1971)، و "مرکز پزشکی" (1972-1976).

بروکس در سال 1977 در سن 51 سالگی بر اثر سرطان درگذشت. از او به عنوان یک بازیگر با استعداد و همه کاره یاد می شود که هم در صحنه و هم در صفحه نمایش عالی بود.